Dat ik dan weer even in mijn groene denkadvies boekje blader. Ter voorbereiding op een terugkomdagje Denkadvies. En dat ik dan van die mooie dingen lees. Die ik zelf ooit heb opgeschreven. Over geschreven. Van papier, weer op papier. Woorden en zinnen waar ik schijnbaar geen genoeg van krijg. Die iets bij me aanraken. Wakker maken. Waar ik trek van krijg. Zin. Lust. Zinnelijkheid is nodig in je werk, las ik vanochtend in een column van een van de Nieuw Organiseren Henken. De nieuwste Henk. Het begint bij hem met goeie koffie. Lekker aan de dag beginnen. Ik zit nu aan de thee. Twintig kruiden oplosthee. Natuurlijk doe mij maar lekker veel van alles. En dat het gewoon lekker makkelijk oplost allemaal. Geen gedoe met zakjes die je weg moet gooien. Ook fijn vind ik dat.

In mijn groene boekje lees ik mijn verhaal over De OrganisatieAdviseur. Weg met de Organsisatie heet het. En ik ga er dit jaar een klein Boekje van maken. Heel Kleintje. Om weg te geven. Leuk. Klein. Zoals de Matchboox. En de Little Moo Cards. Grootse Schoonheid in iets heel kleins. Iets dat je niet verwacht. Onverwacht leuk. En mooi. Het trekt je aandacht. Je wordt er blij van. Je wil het ook. Je krijgt er trek van. Ik wil graag dingen maken en doen waar ik trek van krijg. Waar andere mensen trek van krijgen. Iets dat smaakt naar meer.

Zoals het dagje Droomtuintje op Mijn School vorige week. Heel veel tattoos. En muziek op de achtergrond. Ik voel me er thuis. Het wordt ook mijn school. Soort van. Leerlingen die de expert zijn. Die hun leven delen. En wij daardoor trek krijgen in ons werk. Zoveel trek dat de docenten die mee waren er een beetje van gingen stuiteren toen ze de dingen bedachten voor hun eigen school. Ik regel dat. Dat is mijn werk. En ieder doet vervolgens zijn werk. Het werk waar hij ZIN in heeft. Waar ie trek van krijgt. Hoe gaaf is dat.

Ik lees de dingen in mijn Groene Boekje. Wat ik aan het eind opschreef als wens voor de toekomst. En is het misschien al nu.

  • Bij een organisatie horen zonder dat het een organisatie is
  • Erbij horen zonder er bij te horen
  • Dat het gaat over vrijheid over ruimte en jezelf kunnen zijn
  • Dat het creatief is, samen, leuk, fijn en vertrouwd
  • Dat het anders is en nieuw en verleidelijk en intellectueel uitdagend
  • Dat het moeite kost zonder moeite te kosten
  • Dat ik er van en mee kan leven.

En dat ik er zin van krijg. Net zoveel zin als nu in de auto stappen. Zonnebril op. Onderweg naar Hilversum. Eerst gaan we lunchen. Dan gaan we aan het werk.

“Werk? Zou je dit werk noemen”, zegt Julian de LeerMeester in mijn lievelingsboek De Verborgen Geschiedenis. “Ik zou het eerder de heerlijkste manier van spelen noemen”.

Nou. Laten we vandaag dan weer eens buiten spelen. De zon schijnt. En ik heb zin.

Advertenties